ασίναντος

ἀσίναντος, -ον (Μ)
1. ο αβλαβής
2. επίρρ. ασινάντως.
[ΕΤΥΜΟΛ. < α- στερ. + σίνω, μτγν. τ. του σίνομαι «βλάπτω, ζημιώνω»].

Dictionary of Greek. 2013.

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.